ما کی بودیم ؟
این سایت و سال 97 که بالا آوردیم هیچ وقت فکر نمیکردیم یه روزی شرایط این شکلی بخواد باشه ولی موضوع عمیق تر از این حرفا و مشکلات ما گیمراست.
راه حلی وجود نداره؟! میدونم ولی چیزی که همیشه بهش افتخار میکنم گیمر جماعت کارو در میاره.
راه های رسیدن به خدا بسیار است اینه که ما گیمرا همیشه وقتی میبینیم یه در بسته‌س جا نمیزنیم شده کل مسیرو دور میزنیم و یه راه حلی براش پیدا میکنیم و به قولی کارو در میاریم.
فلسفه کار ما که فروش اکانت قانونیه از همیجا اومده کار ما تو کل دنیا تقریبا کارت زرد داره و تعریف نشده‌س ولی ما 7 8 سال هست که با بودن شما هستیم و خب این وسط داستان کم نداشتیم که سرتون درد نمیارم.
اینم یه درد و دل گیمری بود تو این همه محتوا و هوش مصنوعی و مشکلات مونده بود امیدوارم روزی برسه اوضاع کشور درست شده بود یه نگاهم به دنیای گیم بیفته دمتون گرم 3>
گیمر ایرانی بودن خودش یه درجه سختی جداست؛ این دیگه چه باس‌فایتیه؟
داداش، توی بازی‌ها وقتی درجه سختی رو می‌ذاری روی Hard، می‌دونی قراره چه بلایی سرت بیاد. دشمن جون بیشتری داره، تیرهاش دقیق‌تره و احتمالاً ده بار باید از اول مرحله رو بری تا بالاخره ردش کنی.
ولی یه چیزی هست که سازنده‌های بازی هنوز به فکر اضافه کردنش نیفتادن: Iranian Gamer Difficulty!
درجه سختی‌ای که نه می‌تونی از منوی تنظیمات انتخابش کنی، نه می‌تونی وسط بازی خاموشش کنی. فقط کافیه تو ایران گیمر باشی تا خودش خودکار فعال بشه!
از پیدا کردن یه بازی که واقعاً ارزش خرید داشته باشه تا کنار اومدن با حجم دانلود، اینترنت و هزینه‌ها؛ داداش، ما قبل از اینکه وارد بازی بشیم، نصف مراحل رو توی زندگی واقعی رد کردیم!
مرحله اول: بازی رو می‌خوای یا باید براش وام بگیری؟!
بیا رودربایستی رو بذاریم کنار.
یه تریلر می‌بینی، بازی عجب چیزیه! گرافیک خفن، گیم‌پلی جذاب، داستانی که آدم رو می‌کشه وسط خودش. با خودت می‌گی: «این دیگه باید روز اول بازی بشه.»
بعد می‌ری قیمت رو می‌بینی.
…
خب، شاید بهتر باشه فعلاً تریلرش رو دوباره ببینی! 😂
مشکل اینه که خرید بازی برای خیلی از ما صرفاً انتخاب بین دو تا عنوان نیست. باید حساب کنی واقعاً چقدر قرارِ بازی کنی، کدوم نسخه به‌صرفه‌تره و آیا ارزش داره این مقدار پول رو براش کنار بذاری یا نه.
یه بازی ممکنه برای یکی از اون‌ور دنیا یه خرید معمولی باشه؛ برای یه گیمر ایرانی اما تصمیمیه که باید با دقت بیشتری بگیره.
اینجاست که قبل از خرید، بررسی داستان، گیم‌پلی، مدت‌زمان بازی و تجربه بقیه گیمرها اهمیت پیدا می‌کنه.
خلاصه داش، ما فقط بازی نمی‌خریم؛ قبلش یه جلسه اقتصادی هم با خودمون برگزار میکنیم!
مرحله دوم: اینترنت عزیز، فقط بذار این بازی دانلود بشه!
بازی رو خریدی، خوشحالی، آماده‌ای که بالاخره وارد دنیای موردعلاقه‌ات بشی.
کنسول رو روشن می‌کنی، بازی رو انتخاب می‌کنی و بعد با اون عدد قشنگ حجم دانلود روبه‌رو می‌شی.
اینجا دیگه هیجان اولیه کم‌کم تبدیل می‌شه به محاسبات ریاضی.
چقدر حجم داره؟ سرعت دانلود چقدره؟ امشب تموم می‌شه یا باید فردا هم چشم‌انتظارش باشم؟
بدتر از همه وقتیه که با ذوق کنسول رو روشن می‌کنی و می‌بینی بازی هنوز آماده نیست. داداش، من برای بازی اومدم، چرا باید اول توی صف دانلود ثبت‌نام کنم؟!
البته این تجربه برای همه یکسان نیست و خیلی چیزها به حجم بازی، سرعت اتصال و شرایط شبکه بستگی داره؛ ولی هر گیمری که یه بار با دانلود طولانی درگیر شده باشه، می‌دونه انتظار کشیدن برای شروع بازی چه حسی داره.
تازه بعضی وقت‌ها بعد از دانلود هم باید فضای خالی کنسول رو مدیریت کنی. یعنی از بین بازی‌هایی که دوست داری تجربه کنی، یکی رو انتخاب کنی که فعلاً از حافظه دستگاه اخراج بشه!
بازی جدید نصب می‌کنی، ولی برای جا باز کردن باید با سه تا از بازی‌های موردعلاقه‌ات خداحافظی کنی.
مرحله سوم: خرید بازی خودش یه مأموریت فرعیه!
یه زمانی اسم بازی رو می‌شنیدی، می‌رفتی دنبالش و تمام.
الان مخصوصاً برای خرید دیجیتالی، باید بدونی دقیقاً چی می‌خری.
نسخه بازی چیه؟ برای کدوم کنسوله؟ چه شرایطی برای استفاده داره؟ محتواها و قابلیت‌هایی که می‌خوای داخلش هستن یا باید جداگانه تهیه بشن؟
توی دنیای پلی‌استیشن، شناخت تفاوت نسخه‌های بازی و شرایط استفاده از محصولات دیجیتالی می‌تونه جلوی خیلی از دردسرها رو بگیره.
مثلاً اگه دنبال یه بازی برای PS5 هستی، بهتره قبل از خرید مطمئن بشی محصولی که انتخاب می‌کنی دقیقاً با نیازت سازگاره. اگه هم قصد خرید اکانت قانونی داری، باید شرایط استفاده، محدودیت‌های احتمالی و نحوه دریافت خدمات رو درست بشناسی.
چون هیچ‌چیزی بدتر از این نیست که بعد از کلی ذوق و انتظار بفهمی چیزی که خریدی، اون چیزی نبوده که فکر می‌کردی.
اینجا دیگه زرنگی یعنی قبل از خرید سؤال بپرسی، اطلاعات رو بررسی کنی و صرفاً به خاطر یه قیمت وسوسه‌کننده تصمیم نگیری.
داش، توی بازی ممکنه با یه حرکت اشتباه فقط جونت رو از دست بدی؛ توی خرید اشتباه، هم پولت می‌ره هم اعصابت!
مرحله چهارم: همه بازی‌ها رو می‌خوای، ولی وقت بازی کردن نداری!
این یکی دیگه تیر خلاصه.
لیست بازی‌هایی که دوست داری تجربه کنی رو نگاه می‌کنی. چند تا بازی داستانی، یه عنوان فوتبالی برای دورهمی، یکی دو تا بازی آنلاین و چند تا شاهکار که همه می‌گن نباید از دستشون بدی.
بعد زندگی واقعی از راه می‌رسه.
کار، دانشگاه، مسئولیت، خستگی و هزار تا داستان دیگه.
بالاخره شب می‌رسی خونه و می‌تونی کنسول رو روشن کنی. می‌ری سراغ لیست بازی‌ها، چند دقیقه بینشون می‌چرخی و آخرش می‌گی:
«حوصله ندارم، بذار فردا!»
فردا هم همین داستان.
اسم این وضعیت رو دیگه نمی‌شه گذاشت کمبود بازی. اسمش Backlog ـه؛ همون گورستان بازی‌هاییه که خریدیم، نصب کردیم یا قول دادیم یه روزی حتماً تجربه‌شون کنیم.
تازه بعضی وقت‌ها به جای اینکه بازی جدیدی رو شروع کنیم، دوباره برمی‌گردیم سراغ همون عنوان آشنای قدیمی.
نه به خاطر اینکه بازی جدید بد باشه؛ چون بعد از یه روز طولانی، گاهی آدم دلش نمی‌خواد دوباره با یه دنیای جدید، کلی مکانیک و ده‌ها مأموریت آشنا بشه.
ما بازی‌های زیادی برای تجربه کردن داریم، ولی کاش زندگی یه دکمه Pause هم داشت!
مرحله پنجم: اسپویلرها؛ دشمنی که قبل از باس آخر پیداش می‌شه!
فرض کن چند ماه منتظر یه بازی داستانی بودی. تریلرها رو دیدی، اخبارش رو دنبال کردی و بالاخره بازی دستت رسیده.
هنوز چند ساعت از تجربه‌ات نگذشته که یکی توی شبکه‌های اجتماعی تصمیم می‌گیره مهم‌ترین اتفاق داستان رو توی عنوان پستش لو بده!
نه هشدار، نه تگ اسپویلر، نه ذره‌ای وجدان گیمری.
فقط یه جمله و نابودی یکی از مهم‌ترین لحظه‌هایی که منتظرش بودی.
داداش، تو که بازی رو تموم کردی، نوش جونت؛ ولی چرا پایانش رو مثل اطلاعیه عمومی پخش می‌کنی؟!
برای همینه که بعضی وقت‌ها تا وقتی بازی جدیدی رو تموم نکردیم، باید از فضای مجازی فاصله بگیریم. مخصوصاً وقتی پای عنوان‌های داستان‌محور و موردانتظار وسط باشه.
البته یه راه بهتر هم هست: تا می‌تونی از محتوای مشکوک فاصله بگیر، عنوان پست‌ها رو با احتیاط بخون و اگه دوستات سابقه اسپویل کردن دارن، فعلاً درباره بازی باهاشون حرف نزن!
گاهی سخت‌ترین دشمن یه بازی، نه باس آخره نه یه دشمن شکست‌ناپذیر؛ همون رفیقیه که می‌گه: «یه چیزی بگم، ولی اسپویل نیست‌ها…»
فرار کن داداش، فرار کن!
با همه این دردسرها، چرا هنوز عاشق گیمیم؟
حالا شاید بپرسی اگه این‌همه داستان داریم، پس چرا هنوز پیگیر بازی‌های جدیدیم؟ چرا برای معرفی یه عنوان تازه ذوق میکنیم؟ چرا وقتی یه بازی واقعاً خوب تموم می‌شه، تا چند روز درباره‌اش فکر میکنیم؟
چون گیم فقط روشن کردن کنسول و فشار دادن چند تا دکمه نیست.
گاهی چند ساعت از شلوغی دنیا فاصله می‌گیری و وارد ماجرایی می‌شی که مدت‌ها یادت می‌مونه. گاهی با دوستات یه شب معمولی رو به یه خاطره خنده‌دار تبدیل می‌کنی. گاهی هم یه داستان خوب باعث می‌شه شخصیت‌هایی رو بشناسی که مدت‌ها بعد از تمام شدن بازی، هنوز درباره‌شون حرف می‌زنی.
برای یکی گیم رقابته؛ برای یکی داستانه؛ برای یکی همون چند ساعت آرامش بعد از یه روز شلوغه.
هیچ‌کدوم هم لازم نیست برای لذت بردن از بازی به کسی ثابت کنه گیمر واقعی‌تریه.
قرار نیست هر سال تمام بازی‌های بزرگ رو تجربه کنیم، جدیدترین کنسول رو داشته باشیم یا همیشه از همه اخبار عقب نمونیم. بعضی وقت‌ها یه بازی خوب که با علاقه تجربه‌اش کنیم، از ده تا بازی نیمه‌کاره ارزشمندتره.
و شاید همین، مهم‌ترین نکته ماجرا باشه: قرار بود گیم بهمون خوش بگذره، نه اینکه خودش تبدیل به یه مسئولیت دیگه بشه.
چند تا راهکار برای اینکه کمتر حرص بخوریم!
حالا که فهمیدیم درجه سختی زندگی گیمر ایرانی خودش کم چیزی نیست، بد نیست چند تا کار ساده رو هم رعایت کنیم.
قبل از خرید بازی تحقیق کن. فقط به تریلر یا تعریف بقیه بسنده نکن. گیم‌پلی واقعی، سبک بازی و مدت‌زمان تقریبی تجربه رو بررسی کن تا چیزی بخری که واقعاً دوستش داری.
با بودجه‌ات بازی کن، نه با چشم‌وهم‌چشمی. لازم نیست هر عنوانی که منتشر می‌شه همون روز اول بخری. گاهی صبر کردن برای تخفیف، تصمیم عاقلانه‌تریه.
شرایط خرید دیجیتالی رو بشناس. اگه محصولی رو به‌صورت اکانت قانونی تهیه می‌کنی، قبل از پرداخت شرایط استفاده، محدودیت‌ها و جزئیات پشتیبانی رو کامل بخون.
برای بازی کردن وقت واقعی کنار بذار. به‌جای اینکه ده بازی رو هم‌زمان شروع کنی، یکی دو عنوان متناسب با سلیقه و زمانت انتخاب کن و از تجربه‌شون لذت ببر.
و مهم‌تر از همه، یادت نره که قرار نیست از گیم هم عقب بیفتی! بازی برای لذت بردنه، نه برای اینکه یه چک‌لیست دیگه به کارهای روزمره‌ات اضافه کنی.
حرف آخر؛ داش، ما هم یکی از شماییم!
از روزهایی که برای رسیدن به خونه لحظه‌شماری می‌کردیم تا امروز که گاهی برای پیدا کردن وقت بازی باید از قبل برنامه بریزیم، یه چیز هنوز عوض نشده: اون حس خوبی که یه بازی درست‌وحسابی بهمون می‌ده.
آره، خرید بازی می‌تونه سخت باشه. دانلودش ممکنه طول بکشه. شاید به خاطر کار و زندگی نتونیم همه عنوان‌هایی رو که دوست داریم تجربه کنیم.
ولی هنوز هم وقتی یه بازی واقعاً به دلمون می‌شینه، همون ذوق قدیمی برمی‌گرده.
پس اگه تو هم جزو اونایی هستی که قبل از خرید یه بازی ده تا بررسی می‌خونی، برای دانلودش نقشه می‌کشی و بعد از خرید هم هفته‌ها فرصت نمی‌کنی تمومش کنی، خیالت راحت!
تو گیمر بدی نیستی داش؛ فقط داری روی درجه سختی‌ای بازی می‌کنی که سازنده‌ها هیچ‌وقت براش راهنمای رسمی منتشر نکردن! 😂🎮
P4GAME | دنیای پلی‌استیشن، از نگاه خود گیمرها
